وجيهه پناهى

323

اصطلاحات پزشكى در فرهنگ نامه هاى كهن عربى پارسى ( فارسى )

سر ختنه‌گاه مردم : القلهبس ( قانون / ج 2 / 775 ) سرخجه : حصبة ( دستور / 157 ) سرخچه ، هسبت : حصبة ( مقدمة / 332 ) سرخژه : الحصبه ( المرقاة / 65 ) سرخك : زعرور ( دستور / 256 ) سرخى پلك چشم و خارش وى : الرّمش ( قانون / ج 2 / 830 ) سرخى چشم و گرداگرد چشم از اندرون : الحملاق ( تاج / 130 ) سرخى خون : الشعاع ( قانون / ج 2 / 1018 ) سرخى كه بر تن و بر جايهاى ديگر پيدا آيد : الشوكة ( تاج / 295 ) سرخى كه بر مردم باشد زير سپيدى : الشقرة ( تاج / 294 ) سرخى كه در چشم بماند از پس بهتر شدن از درد : الكمنة ( تاج / 489 ) سرخيجه : الحصبة ( قانون / ج 1 / 246 ) سردى مزاج كه در تن پديد آيد : الابردة ( قانون / ج 1 / 473 ) سرسام : السّرسام ( البلغة / 148 ) سرسام سرد : السّبات ( المرقاة / 63 ) سر سرون : المأكمة ، ج المآكم ( البلغة / 45 ) سر سرون كه بر زمين آيد چون بنشينى : الحرقفة ( تاج / 141 ) سر شانه : الناغض ( ملخّص / 106 ) سرشكستگى : الشجّة ( تاج / 291 ) سرشكستگى كه استخوان بكفاند و نشكند : المفرّشة ( تاج / 569 ) سرشكستگى كه استخوان را پيدا كند : الموضحة ( تاج / 574 ) سرشكستگى كه خون روان كند : الدامية ( تاج / 186 ) سرشكستگى كه ميان وى و ميان دماغ پوستگى تنك مانده باشد : المأمومة ( تاج / 556 ) سرشكستگى كه ميان وى و ميان استخوان سر پوستك تنك مانده باشد : الملطاة ( تاج / 572 ) ، الملطى ( تاج / 578 ) سر شكستن : الثّلغ ( قانون / ج 3 / 1087 ) ، السّلغ ( قانون / ج 3 / 1087 ) سر شكستن كه به مغز برسد : الدّمغ ( قانون / ج 3 / 1087 )